De boer op: familie Oudenampsen
Op een prachtige locatie midden in landgoed Verwolde runt de familie Oudenampsen al vijf generaties lang een boerenbedrijf. In een geanimeerd gesprek vertellen Hans en Ingrid Oudenampsen over de verschillende activiteiten die plaatsvinden op de boerderij en hun verbondenheid met de grond en het landleven.
“Het boerderijhuis staat er al sinds 1882, en de familie Oudenampsen woont er al vanaf 1886. Ik ben hier geboren en opgegroeid en voel me dus erg verbonden met de grond hier. Het bedrijf is altijd van vader op zoon overgegaan. Ik ben alweer de vijfde generatie”, begint Hans trots.
Ook Ingrid groeide ‘buitenaf’ op. “De manier van leven buitenaf heb ik altijd fijn gevonden. Vroeger zei ik al dat ik op zoek was naar een boer”, lacht ze. “Ik werkte destijds nog in de horeca en kwam Hans tegen onder werktijd: na wat biertjes durfde hij mij dan toch aan te spreken. Dat was in 1988… dus we houden het goed vol met elkaar!”
Samen de boerderij runnen
Op dit moment telt het bedrijf 70 melkkoeien, 40 Wagyu-koeien, wat jongvee en de paarden van Ingrid. Tel daar 67 hectare aan landgoed bij op en je snapt dat het onderhouden van de boerderij een behoorlijke klus is. Hans: “Eerder hadden we zelfs 100 melkkoeien, maar toen hielpen mijn ouders en schoonouders nog geregeld mee op de boerderij. Dat wordt op een gegeven moment natuurlijk minder: mijn vader overleed en Ingrid kreeg het ook steeds drukker met haar eigen bedrijf, Dierenliefde Laren, waar ze dieren en mensen energetisch behandelt. Ik kon het niet meer aan om alle ballen tegelijkertijd hoog te houden. En dan moet je keuzes maken.”
Hans en Ingrid verkochten 30 koeien, inclusief fosfaatrechten. Van dat geld werd een melkrobot aangeschaft. “De bank keek eerst wat vreemd: in plaats van groeien, wilden wij krimpen”, lacht Hans. “Maar dit was een win-win situatie voor ons”, vult Ingrid aan. Hoe zit het dan met de taakverdeling op de boerderij? “Ik help in de ochtend met het voeren van de kalveren en ik voer de paarden, daarna ben ik bezig met mijn eigen bedrijf.
Hans doet verder grotendeels het werk op de boerderij. Af en toe helpt onze zoon Chiel, die loonwerker is bij Elweco, met bijvoorbeeld het inkuilen van gras en het mais hakselen. En onze dochter Bo is onderwijsassistente in het speciaal onderwijs, maar zij kent het reilen en zeilen van de boerderij en springt af en toe bij. Net als haar vriend Bart, die als ZZP’er in de loonwerkbranche actief is. Ingrid en ik kunnen dus met een gerust hart de boel thuis achterlaten als we een feestje hebben.”
Échte Wagyu’s in Laren
Sinds 2016 verkopen Hans en Ingrid heerlijk Wagyu-vlees aan huis. Hoe is dit zo tot stand gekomen? “Op een gegeven moment ging de pachtprijs van de grond omhoog én de melkprijs omlaag. We hebben daarom een deel van de grond in beheer gedaan; daar mag geen mest of kunstmest op, maar in ruil daarvoor ontvangen we een vergoeding van de overheid. Het hooi dat hier groeit is uitstekend geschikt voor onze koeien en paarden. In diezelfde periode werd ik gewezen op het bestaan van Wagyu-koeien. Ik had nog nooit van het ras gehoord, maar nadat ik bij een bedrijf in Venray ben gaan kijken, was ik meteen enthousiast!”, legt Hans uit. Er werden tien embryo’s gekocht. Een flinke investering, die zich uitbetaalde: vandaag de dag lopen er zo’n veertig Wagyu-koeien op het erf. “Wij dachten: als je iets wilt, moet je het ook proberen”, vertelt Ingrid. “We verkochten het vlees de eerste jaren vooral aan restaurants als de Swarte Ruijter in Holten en het Raedthuys in Lochem. We adverteerden wel via Facebook, maar in het beginhad ik er een hard hoofd in. Mensen kenden het product niet.” De echte ommekeer vond plaats in de corona-tijd. “Via mond-tot-mondreclame en de fietsroutes die langs de boerderij lopen hebben we toen heel veel vaste klanten gekregen. Mensen die hier komen, halen liever hun stukje vlees lokaal bij de boer: dan kun je ook zien waar het vandaan komt. Ik laat aan iedereen die hier komt de stal zien. In de media worden boeren weleens slecht neergezet: ik vind het mooi om mensen de andere kant van het verhaal te laten zien”, zegt Hans trots. “Het gaat nu zelfs zo goed, dat ik gewilde stukken Wagyu-vlees zoals ribeye al verkoop voordat de koeien daadwerkelijk geslacht worden!”
Een prachtige plek
Wat is het mooiste aan het boerenbestaan? “De vrijheid die je hebt om je eigen tijd in te delen en het bezig zijn met dieren”, zegt Hans enthousiast. Ingrid: “We hebben beide ons eigen ding, maar doen ook veel dingen samen. Die combinatie is heel fijn, evenals dat hier genoeg ruimte is voor mijn grote hobby, (het houden van) paarden. En we wonen op een prachtige plek op landgoed Verwolde. Als we op vakantie gaan, zeg ik ook altijd: ‘Is het hier dan mooier dan Verwolde?’ En vaak is het antwoord nee”, lacht ze.
Toekomstplannen
Eén ding is wel duidelijk: dat Hans en Ingrid met volle teugen genieten van het vrije bestaan buitenaf. Hoe kijken zij naar de toekomst? Hans: “Ik moet eerlijk zeggen dat wij niet zoveel last hebben van de bezwaren die de meeste boeren hebben. Dat komt doordat wij bijvoorbeeld geen mest af hoeven te voeren of voer aan te hoeven kopen, maar ook door de Wagyu-handel. En de melkrobot scheelt me dagelijks een hoop werk, waardoor ik het langer hoop vol te houden.” Wanneer we vragen of er nog een zesde generatie Oudenampsen gaat boeren aan de Markeloseweg, klinkt er gelach. Ingrid: “Dat weten we nog niet, maar dat moeten ze ook zelf weten. We verplichten ze in ieder geval niets. Voorlopig vind ik de afwisseling tussen de boerderij en mijn eigen bedrijf heerlijk.” “En ik moet er nog niet aan denken om hele dagen niets te gaan doen. We hebben nog meer dan genoeg schik, dus we gaan lekker op dezelfde voet door!”, sluit Hans af.
