Ron van den Aakster gaat met pensioen en verlaat Dierenkliniek Laren
Per 1 januari 2026 verdwijnt er een vertrouwd gezicht binnen Dierenkliniek Laren. Na 30 jaar in het vak, waarvan bijna 29 jaar bij Dierenkliniek Laren, gaat Ron van den Aakster met pensioen. We spraken hem over het verloop van zijn carrière, de ontwikkeling van de dierenkliniek en zijn toekomstplannen.
Op je 60e met pensioen: dat heb je mooi voor elkaar!
“Ik heb altijd gezegd: als ik 60 ben, dan stop ik ermee. Mijn vader heeft ongelooflijk hard gewerkt en een jaar nadat hij met pensioen ging, is hij op 64-jarige leeftijd overleden. Dat heeft zeker invloed gehad op deze beslissing. Binnenkort word ik 60, dus is het aanbreken van het nieuwe jaar een mooi moment. Ik heb in al die jaren veel fijne contacten opgebouwd en wil natuurlijk fatsoenlijk afscheid nemen. Er komt uiteraard een feestje. Zet het maar alvast in de agenda: vrijdag 23 januari bij Witkamp!”
Wat heeft het pensioen voor jou in petto?
“Mijn grootste hobby is muziek maken. Misschien wil ik wel een cursus gitaarbouwen gaan volgen. En ik heb een dochter die in Italië woont, daar zou ik ook wel eens naartoe willen zonder een deadline te hebben waarop ik terug moet zijn. Misschien ga ik nog wat vrijwilligerswerk doen. Ik kijk vooral uit naar het ‘niet moeten’. Ach, en ga ik me toch vervelen? Dan denk ik dat ik met mijn netwerk en ervaring ook wel weer een paar dagen in de week aan de bak kom, haha.”
Laat je Dierenkliniek Laren in goede handen achter?
“Zeker! Ik heb natuurlijk veel meegemaakt hier. Ik studeerde af in ’96 en toen was het slecht gesteld met de werkgelegenheid. In maart ’97 ging ik stervenszenuwachtig op gesprek bij de gloednieuwe Dierenartsencombinatie Zutphen-Laren. De eerste vraag was ‘houd je van voetbal?’. Ik zei heel eerlijk ‘nee’ en mocht gelijk beginnen. Ik kon mijn diensten namelijk mooi draaien tijdens het WK voetbal, haha! Destijds was het werk veel fysieker dan nu. We hadden bijvoorbeeld tien keer meer visites en keizersnedes bij koeien waren aan de orde van de dag. Waar het werk toen voor 5% uit gezelschapsdieren bestond, is dat nu gegroeid naar 50%. Daarom zijn we op specialismen gegroeid, investeren we in bijvoorbeeld echografie en ziet de kliniek er heel anders uit. Het lijkt bijna een ziekenhuis. De sfeer is fantastisch en de collegialiteit is enorm. Er is nooit gedoe. Ik heb geluk gehad met de mensen om me heen, met zowel de dierenartsen als de assistentes. Zij hebben een enorm positieve invloed gehad en ik ben er trots op dat we te boek staan als een praktijk waar je je goed kunt ontwikkelen en werkplezier voorop staat!”
“Mijn grootste hobby is muziek maken. Misschien wil ik wel een cursus gitaarbouwen gaan volgen. En ik heb een dochter die in Italië woont, daar zou ik ook wel eens naartoe willen zonder een deadline te hebben waarop ik terug moet zijn. Misschien ga ik nog wat vrijwilligerswerk doen. Ik kijk vooral uit naar het ‘niet moeten’. Ach, en ga ik me toch vervelen? Dan denk ik dat ik met mijn netwerk en ervaring ook wel weer een paar dagen in de week aan de bak kom, haha.”
Laat je Dierenkliniek Laren in goede handen achter?
“Zeker! Ik heb natuurlijk veel meegemaakt hier. Ik studeerde af in ’96 en toen was het slecht gesteld met de werkgelegenheid. In maart ’97 ging ik stervenszenuwachtig op gesprek bij de gloednieuwe Dierenartsencombinatie Zutphen-Laren. De eerste vraag was ‘houd je van voetbal?’. Ik zei heel eerlijk ‘nee’ en mocht gelijk beginnen. Ik kon mijn diensten namelijk mooi draaien tijdens het WK voetbal, haha! Destijds was het werk veel fysieker dan nu. We hadden bijvoorbeeld tien keer meer visites en keizersnedes bij koeien waren aan de orde van de dag. Waar het werk toen voor 5% uit gezelschapsdieren bestond, is dat nu gegroeid naar 50%. Daarom zijn we op specialismen gegroeid, investeren we in bijvoorbeeld echografie en ziet de kliniek er heel anders uit. Het lijkt bijna een ziekenhuis. De sfeer is fantastisch en de collegialiteit is enorm. Er is nooit gedoe. Ik heb geluk gehad met de mensen om me heen, met zowel de dierenartsen als de assistentes. Zij hebben een enorm positieve invloed gehad en ik ben er trots op dat we te boek staan als een praktijk waar je je goed kunt ontwikkelen en werkplezier voorop staat!”
