De werkdag van - Rietje Koeslag
Na 41 jaar als ambulant pedicure is Rietje Koeslag bijna klaar om haar werk neer te leggen. Ter gelegenheid van haar afscheid vertelt Rietje, getrouwd met Ger, moeder van twee dochters en partners, en trotse oma van vier kleinkinderen, hoe een werkdag er voor haar uitziet.
Ik ga nog steeds met plezier naar mijn werk. Het is veelzijdig, omdat ik als ambulant pedicure bij veel mensen thuis kom, maar ook in verzorgingshuizen. Al jaren rijd ik met mijn autootje rond in Laren, Exel, Harfsen, Almen, Lochem en Zwiep, mijn geboorteplaats.
Vandaag vertrek ik om half negen richting het Vandermolenhuis in Lochem. Hier wonen bewoners met een vorm van dementie. Ik word hartelijk begroet door Elma, de locatiemanager, en door de zorgmedewerkers. “Wat fijn dat je er weer bent, Rietje!”
We nemen samen de lijst door van bewoners die vandaag een pedicurebehandeling krijgen. Daarna installeer ik mijn spullen in een aparte ruimte waar ik de hele dag kan werken.
De eerste dame haal ik op en al kletsend beginnen we. Het is meteen weer gezellig. Ondertussen stapt er iemand op de duofiets, in de huiskamer schillen bewoners aardappels en er wordt gewandeld met Bram, de activiteitenbegeleider. Tussendoor schuift er weer iemand bij mij in de stoel en zo vliegt de ochtend voorbij.
Om half één staat de warme maaltijd klaar voor de bewoners en heb ik ook pauze. Ik eet mijn boterhammetjes op en krijg van de kok een kopje soep aangeboden. “Die is toch heerlijk?” zegt hij. En ja, die sla ik natuurlijk niet af.
’s Middags ga ik weer verder. Eén mevrouw heeft liever morgen een behandeling, want ze heeft nu geen zin. Aan het eind van de middag probeer ik het toch nog een keer, en ja hoor, ze wil tóch graag geholpen worden. Mooi dat het alsnog lukt.
Aan het eind van de dag pak ik alles weer in en geef ik bijzonderheden door aan de zorgmedewerkers. Dan zeg ik de bewoners in de huiskamers gedag: “Tot de volgende keer maar weer!” en rijd ik naar huis.
Thuisgekomen maak ik mijn spullen direct weer klaar voor de volgende werkdag. Daarna ruil ik mijn pedicure-outfit om en als ik beneden kom, staat er al een heerlijke maaltijd klaar. Wat een verwennerij.
’s Avonds verwerk ik de administratie, geef ik gegevens door aan de podotherapeut voor de diabetische en reumatische behandelingen, beantwoord ik mailtjes en pleeg nog wat telefoontjes. Daarna is het tijd om te ontspannen met een kop thee in de luie stoel. Morgen weer een dag.
Na 41 jaar ga ik met pensioen. Met mijn collega’s heb ik altijd fijn samengewerkt. Zij zorgen ervoor dat iedereen bij wie ik nu afscheid moet nemen ook na mijn vertrek goed geholpen wordt.
Ik kijk ernaar uit om meer tijd te hebben voor tennissen, mountainbiken, wandelen, lezen en vooral gezellige dingen doen met de kleinkinderen. Op woensdag 17 december heb ik mijn laatste werkdag als pedicure, dan komt er een einde aan mijn werkzame leven als pedicure.
Tot slot wil ik iedereen bedanken voor de fijne en warme contacten tijdens de pedicurebezoekjes. Ik heb dit al die jaren met heel veel plezier gedaan.
