De pen - Marieke van de Kolk
Alweer bijna achttien jaar woon ik samen met Peter en onze kinderen Anna en Joost in Laren. In 2009 kregen we de kans om het ouderlijk huis van Peter te kopen. Daarvoor woonden we in Lochem, waar ik ben opgegroeid en mijn ouders vroeger een meubelzaak hadden.
Wat ik me vooral herinner van onze komst naar Laren, is het buurtmaken. De betrokkenheid van de buren merk je bij mooie momenten, maar ook bij tegenslag, zoals onlangs bij het overlijden van mijn vader.
Wat het wonen in Laren voor ons ook zo fijn maakt, is onze plek dicht bij Landgoed Verwolde. We wonen heerlijk vrij en houden van het buitenleven: buiten bezig zijn, een vuurtje stoken en genieten van de ruimte. Juist die combinatie van vrijheid en naar elkaar omkijken maakt het wonen in Laren zo fijn.
Via de Prins Willem Alexanderschool, waar Anna en Joost naar school gingen, groeide onze Larense vriendenkring. We hebben samen al veel mooie momenten beleefd: een zelfgeorganiseerde Kleintje Kermis in de coronaperiode, onze jaarlijkse vriendendag en talloze verjaardagen en feestjes.
In 2011 begonnen Peter en ik met onze bed & breakfast ‘De Voshaar’. We hadden een huisje leegstaan op ons erf en wilden het een paar weken verhuren om de kosten te dekken. Maar al snel werd het druk, vooral met Pieterpadwandelaars. Daarom bouwden we ook onze hooiberg om tot gastenverblijf en later kwam er een pipowagen bij. Inmiddels mogen we ieder jaar veel vaste gasten verwelkomen en zijn er door de jaren heen mooie contacten en vriendschappen ontstaan.
Na mijn hbo-opleiding Communicatie ging ik aan de slag bij de Rabobank. Mijn carrière begon op het kantoor in Laren, waar ik als particulier adviseur werkte. Ik denk met plezier terug aan de tijd waarin mensen nog gewoon binnenliepen en er ruimte was voor persoonlijk advies. Gaandeweg veranderde dat: steeds meer ging digitaal en kantoren sloten hun deuren. Voor mij was dat een moment om na te denken over een nieuwe richting.
Mijn interesse in het onderwijs was er namelijk altijd al. Ik onderzocht de mogelijkheden om me om te scholen en liep een paar keer mee op een basisschool. Daarna wist ik het zeker: dit wilde ik doen. Inmiddels zit ik in de afrondende fase van het zij-instroomtraject van de pabo. Je staat meteen voor de klas en combineert dat met studeren. Nu ben ik juf van groep 6 op basisschool De Rythmeen in Bathmen en daar ben ik trots op. Het geeft veel voldoening om kinderen te zien groeien, ze iets te leren en ze vertrouwen in zichzelf mee te geven. Van de bank naar de klas: een flinke verandering waar ik geen moment spijt van heb gehad.
