De keet - Melkstal FM
Twaalf mannen, twee barren, een doos vol oude lp’s, droge humor en een prachtige ruimte in de oude melkstal van de familie De Winter. Dat is Melkstal FM. Voeg daar nog een vleugje piratenmuziek aan toe en je hebt alle ingrediënten voor een keet waar gezelligheid vanzelfsprekend is. En hoewel de uitzending op TV Gelderland al jaren geleden is, worden de jongens nog regelmatig aangesproken op feestjes: “Ken ik jou niet ergens van…?”Als ik bij de keet aankom, staan er al een paar jongens buiten op me te wachten. Ondertussen helpt moeder De Winter binnen nog even mee om de boel enigszins op te ruimen. Hier en daar ligt nog een verdwaald bierdopje en met een doekje wordt de bar snel opgefrist. We nemen plaats aan de muziekbar. Lars schuift aan op zijn vaste plek achter de apparatuur en schakelt een piratenzender in. Zo zitten we met z’n zevenen aan de bar; later haakt Tom nog gezellig aan.
Ontstaan in coronatijd
De meeste jongens kennen elkaar van voetbal. De keet is ontstaan in de coronaperiode, toen de melkstal van de familie De Winter in Kring van Dorth leeg kwam te staan. Er ontstond al snel het idee om hier iets moois van te maken. Met man en macht gingen ze aan de slag. De melkput werd dichtgegooid en de oude vloer die bij Thijmen thuis vrijkwam, mocht een tweede leven krijgen in de keet. Lachend voegt Thijmen toe: “Hij ziet er inmiddels niet zo mooi meer uit als toen hoor.” Met een paar oude tuinmeubels hadden de jongens al snel een eigen plek waar ze samen avonden konden doorbrengen. En dat bleek het begin van iets groters.
Van tuinstoel tot luxe bar
In de jaren daarna hebben ze bepaald niet stilgezeten. De oude tuinstoelen maakten plaats voor comfortabeler meubilair en de ruimte werd steeds verder opgeknapt. Materialen weten ze slim op de kop te tikken. Zo komen de robuuste houten wandplanken van een zagerij in Holten, die ze voor een klein prijsje konden overnemen. En waar eerst een bar van pallets stond, prijkt nu een deel van de originele bar van voormalig café Stegeman uit Laren. “Dat was nog wel even een dingetje,” vertelt Thijmen lachend. “De bar paste niet door de deur, dus hebben we er maar een stuk afgezaagd.” Dat viel bij Lars niet meteen in goede aarde. “We hebben eigenlijk nooit echt mot, maar dit was wel even een momentje.” Af en toe leggen ze samen wat geld in voor nieuwe spullen, en zo blijft Melkstal FM zich ontwikkelen. “Het dak moet nog eens aangepakt worden en op een paar plekken zie je de oude melkstalmuur nog”, vinden de jongens. Maar dat komt vanzelf, niets wordt hier overhaast gedaan.
Roepnaam of bijnaam?
In de groep hebben we twee keer een Gijs en twee keer een Lars,” vertelt Gijs. “Dat werkt niet echt handig.” Mede daarom hebben een aantal jongens een bijnaam gekregen. Namen als Mans, Dieks en Pino vliegen over de bar. De jongens praten lachend door elkaar, tot Thijmen boel weer even tot de orde roept: “Even centraal, jongens.” Het tekent de groep: hecht, goed op elkaar ingespeeld en vooral heel vertrouwd. Iedereen heeft zo zijn rol. De één zorgt altijd dat de drank op voorraad is, de ander is de vaste klusser. Over één ding zijn ze het unaniem eens: de grootste sfeermaker is Max. Helaas is hij er vanavond niet bij. Max speelt sinds kort gitaar in een band. “Soms heeft hij ‘per ongeluk’ zijn gitaar nog in de kofferbak liggen,” knipoogt Thijmen. “Dan speelt hij iets voor ons.” Ze vertellen over een paar huisregels die ze hebben. Zo is roken absoluut niet toegestaan binnen. “Je kleren stinken er enorm van en daarnaast zitten we naast de koeienstal”, leggen ze uit. Ook drinken en rijden is een harde no-go. Wie te veel gedronken heeft en wil vertrekken, levert eerst zijn autosleutels in. “Die krijg je pas terug als je weer nuchter bent.”
Speciale dagen en avonden
Twee keer per jaar organiseren de jongens om de beurt een dagje weg. Wel altijd op fietsafstand want, zoals ze het zelf zeggen, “anders kunnen we niet met z’n allen drinken.” Daarnaast is er een jaarlijkse ouderavond. Die begon ooit als ludieke actie om geld op te halen voor nieuw keetmeubilair. Er werden oliebollen gebakken en verkocht, en veel ouders bleven gezellig hangen. “Eén ouder had het zó gezellig,” wordt lachend verteld, “dat hij bij het wegfietsen in de sloot belandde.” Het kleine incident mocht de pret niet drukken; de ouderavond is inmiddels een vaste traditie. Een deel van de groep doet ieder jaar mee aan Trekkertrek in Laren. De rest is er voor support en uiteraard de gezelligheid. Winst zit er meestal niet in, maar aan onderlinge competitie geen gebrek. Door het werk van een paar jongens lukte het nog niet om samen op vakantie te gaan, maar voor een weekend Zwarte Cross maken ze graag tijd. Ook daar ontstaan steevast sterke verhalen, vaak gevoed door hun droge humor. Zo werd er ooit een broek geruild voor… een onderbroek. Van een dame, ja.
Lolbroeken, harde werkers en ‘filmsterren’
De vaste keetavonden zijn woensdag en vrijdag. Soms ook zondagmiddag, al wordt dat meestal last minute beslist via de groepsapp. Wie zin heeft, schuift aan. Inmiddels zijn ze zelfs weer samen gaan voetballen. “Zeven tegen zeven, maar dat mag de pret niet drukken.” Naast lolbroeken zijn het ook harde werkers. Als iemand hulp nodig heeft bij een klus, staat er altijd wel een paar man klaar. “Laatst heb ik samen met Thijmen nog een straat gelegd bij iemand,” vult Gijs aan. Met plezier kijken ze ook terug op het bezoek van TV Gelderland, dat een reportage maakte over keten in de regio. “Wat hebben we toen gelachen,” zeggen ze. Lars vult aan: “We worden nog steeds af en toe herkend op feestjes.” Voor wie nieuwsgierig is: het filmpje is nog altijd terug te vinden op YouTube.
