95 jaar zangkoor Ons Genoegen

Een uniek jubileum en een afscheid

Monter zitten ze bij elkaar: een tiental leden van zangkoor Ons Genoegen. Bijeengekomen in het Kulturhus om te praten over 95 jaar zingen in een koor. Een periode waarin lief en leed met elkaar werd gedeeld. Tegelijkertijd markeert dit jubileum ook het moment waarop het koor ophoudt te bestaan.

Aan tafel zitten Jenny Groot Bronsvoort, Marie Korterink, Ria Straalman, Dinie Eggink, Gerdien Bleumink, Dineke Heuvel, Truus Hulstijn, Joke Brinkgreve, Hendrik Jan Eggink en Hans Dijkman. Het gezelschap, inmiddels ietwat op leeftijd, maakt al jaren deel uit van Ons Genoegen en kent de geschiedenis als geen ander.

Eerst blikken zij terug: “Het koor is in 1931 opgericht door de heer Rutgers, het toenmalige schoolhoofd. We repeteerden één keer per week. Tijdens de oorlogsjaren kwam dirigent Rense vanuit Deventer naar Laren om het koor te leiden.”

Die goeie oude tijd

Er zijn veel mooie anekdotes te vertellen: “We verzorgden uitvoeringen op verschillende locaties, zoals bij café De Wippert. Daar repeteerden we altijd heel serieus voor. In die tijd stonden de heren op de gang te roken en elkaar moppen te vertellen als de vrouwen aan het oefenen waren. Als de mannen aan de beurt waren, pakten de dames hun breiwerk erbij en begonnen ze te kletsen.”

Ria lacht: “Tot dirigent Van Neck op de piano sloeg; dan waren we stil.” Hendrik Jan voegt toe: “Voor een zangles betaalden we destijds maar 25 cent.” Hij is al 38 jaar lid en praat nog altijd vol enthousiasme over zijn periode bij Ons Genoegen. “De saamhorigheid is kenmerkend voor onze groep. Het omzien naar elkaar. In goede en slechte tijden.”

Joke vult daarop aan: “We zijn helemaal ingeburgerd; het hoort bij Laren. Er werd weleens gezegd: bij Ons Genoegen kom je in een warm bad terecht. Zo voelt het ook. Van Neck voelde zich familie. Hij was 46 jaar onze dirigent.”

Ria: “Onderweg naar de repetitie ben ik eens gevallen. Van Neck bracht me naar huis en stond ’s avonds na de repetitie weer aan mijn bed om te zien hoe het met me ging.”

Betrokken dirigenten in de afgelopen 95 jaar

De heer Van Neck
Bert van Laar
Gijsbert Brilleman
Marloes Kippers
Irma Woestenenk
Gert Janssen
Willemien Rouwenhorst (huidig)

Een dierbare herinnering

Een van de hoogtepunten was het gezamenlijke reisje naar Duitsland. Hans vertelt: “Het was net over de grens hoor, in de buurt van Nordhorn. De organisatie had een mooi programma samengesteld, met een optreden én een feestavond.”

Dan valt hij even stil, want er komt nog een herinnering boven. “We bezochten ook een klein kapelletje in Bad Bentheim. Heel spontaan zongen we daar samen het nummer Tibie Paiom. Juist deze kleine momenten maken het zo bijzonder.”

Professionele zangkunst

Naast de gezelligheid kent Ons Genoegen tijdens uitvoeringen en optredens ook een opperste concentratie. Joke: “Dan hebben we onze gedachten erbij en zetten we ons beste beentje voor.”

En met resultaat, want Hans vertelt dat het koor zelfs twee keer de eerste prijs won in Gorssel. “Tijdens dit concours deden koren uit heel Nederland mee en zongen we a capella, zonder instrumentale begeleiding. De jury was onder de indruk. We kregen zelfs te horen: Ons Genoegen uit Laren, waar waren jullie al die jaren?”

Voor een uitvoering trekken alle leden hun speciale koorkleding aan. “De heren dragen een zwart overhemd met een stropdas in verschillende kleuren. Ook de dames gaan in het zwart en kiezen voor een gekleurde sjaal. Behalve bij begrafenissen of een concert, dan dragen ze een rode roos.”

Het repertoire van Ons Genoegen bestaat uit mooie klassiekers, zoals Leun op mij of Geef me je angst. Of The Rose. Maar, zegt Dineke lachend: “Het liefst zingen we gewoon Nederlandstalige nummers.” Tegenwoordig begeleidt pianiste Miriam Verstegen het koor muzikaal. “We zijn erg blij dat ze zich bij ons heeft aangesloten.”

Op het hoogtepunt stoppen

Het koor heeft in 95 jaar tijd heel wat met elkaar meegemaakt. Momenteel telt Ons Genoegen veel oudere leden en blijft nieuwe, jongere aanwas uit. Dat leidde uiteindelijk tot het moeilijke besluit om te stoppen.

De leden vertellen daarover: “Onze stemmen moeten wel worden aangevuld. We zijn nu nog maar met drie tenoren. Bovendien hebben we een goede verdeling nodig om een volwaardig koor te blijven vormen en nieuwe liedjes in te kunnen studeren. Daarom hielden we een stemming en kozen we er samen voor om te stoppen.”

De oudste leden zijn inmiddels de negentig gepasseerd. Zo is erelid Willy Beltman 91 jaar oud. Zij moest stoppen vanwege haar gezondheid. Ook Jan Willem Peters behoort tot de oudste leden uit de geschiedenis van het koor. Hij overleed op 104-jarige leeftijd en ontving voor zijn 80-jarig lidmaatschap een speldje van de bond.

De koorleden lachen: “Die moest op maat gemaakt worden, want dat soort speldjes bestonden niet eens.”

Een afscheid met een lach

Hendrik Jan: “Dus we stoppen met gemengde gevoelens. De repetitieavond op maandag vormde een vastigheid die straks wegvalt. Dat is jammer. Maar we gaan er geen droefenis van maken.”

Het koor wil deze bijzondere periode graag op een mooie manier afsluiten. Daarom volgt op zondag 4 oktober 2026 een jubileum- en afscheidsconcert in de kerk van Laren.

Joke: “Dat wordt een feestelijke gebeurtenis. De sjaals laten we thuis en we kiezen voor een vrolijke corsage. Iedereen is van harte welkom. Daarnaast houden we ook een tentoonstelling, waar je onze geschiedenis in beeld kunt terugzien.” Want 95 jaar zangkunst laat zich niet alleen in woorden vatten.

“Zingen is gezond, kijk maar eens om je heen.”