Larenaar in het buitenland - Luuk Buitink
Ik ben Luuk Buitink (21), zoon van Richard en Marleen, en opgegroeid in Laren. Wat ik nooit had gedacht, is dat ik nu al 2,5 jaar aan de andere kant van de oceaan op Bonaire woon. Mijn band met het eiland begon al vroeg, omdat mijn oom er al twintig jaar woont. Voor ons was het altijd meer dan een vakantiebestemming.Op mijn zestiende, in de zomer van 2021, paste ik op een huis op Bonaire. Twee jaar later gaf ik me op voor een zes weken durende reis met onbekende jongeren. Het was spannend om alleen te gaan, maar het leerde me veel over onafhankelijkheid. Ik had net mijn MBO Social Werk afgerond en had plannen om HBO Sportkunde te studeren. Maar dat avontuur op Bonaire deed me beseffen dat het eilandleven voor mij meer waard was dan doorstuderen.
Met een goed gevoel schreef ik me uit voor de vervolgopleiding. Na een tijdje werken bij Aebi Schmidt in Holten, vertrok ik in januari 2024 weer naar Bonaire, samen met twee vrienden. Daar vond ik een baan in de horeca en ontdekte ik mijn passie als barman. Na dat halve jaar keerde ik terug naar Nederland, omdat ik mijn vrienden en het EK voetbal niet wilde missen. Het was geweldig om samen te zijn in de Achterhoek, vooral toen ik mijn broertje Tim zag optreden op het GD festival.
Tijdens mijn zomer in Nederland hield ik veel contact met Tyara, een meisje dat ik in de horeca op Bonaire had leren kennen. We facetimeden regelmatig en toen ik terug was op het eiland, begonnen we elkaar vaker te zien. Wat begon met samen eten, groeide al snel uit tot een relatie. Inmiddels zijn we bijna een jaar samen en delen we het eilandleven, iets waar ik enorm dankbaar voor ben.
In september 2024 vertrok ik opnieuw naar Bonaire, dit keer voor onbepaalde tijd. Ik kon bij de familie van een goede vriend wonen, wat de overstap een stuk makkelijker maakte. In februari kreeg ik een fulltime baan aangeboden bij Dreamz Fitness, de grootste sportschool van Bonaire. Hier geef ik ook af en toe personal training, wat me veel energie geeft.
Wat maakt Bonaire zo aantrekkelijk? Het leven hier is ontspannen en eenvoudig, met de zee altijd dichtbij. Er is minder drukte en meer vrijheid. Toch herken ik ook iets van Laren in Bonaire: het dorpsgevoel, de betrokkenheid, en het feit dat iedereen elkaar kent. Dat voelt vertrouwd, zelfs aan de andere kant van de wereld.
Laren blijft me trekken, vooral in de zomer. Daarom ben ik er in september weer bij voor de Larense Kermis – die wil ik absoluut niet missen. Het voelt bijzonder om voor deze editie iets te mogen schrijven, omdat het een mooie manier is om verbonden te blijven met het dorp waar mijn verhaal begon.
Tot op de kermis!
