De Keet: 't Beugeltje
De Keet: een bekend fenomeen in Oost-Nederland. Of het nou een oude schuur, zolder of caravan betreft: het is een plek waar vriendengroepen bij elkaar komen. Ook in Laren zijn er diverse keten. In deze rubriek gaan wij op bezoek bij een keet, met deze keer de eer aan: ’t Beugeltje. In hun sfeervolle houten keet aan de Holterweg spreken wij met Mika, Laura, Lieke, Tom, Frank en Mark.
Anders dan de naam doet vermoeden volgt onder het genot van koffie en fris een gezellig gesprek over de voordelen van een gemengde vriendengroep, de manier waarop ze samen hun vrije tijd besteden en ‘rond goan’.
Logische naam
Ze kennen elkaar al van kinds af aan. “De jongste van onze groep is 20 en de oudste is 27,” begint Mark. “Gemiddeld zijn we begin 20,” voegt Frank eraan toe. “En met zijn vijftienen zijn we helemaal compleet,” zegt Tom.
Het avontuur begon in 2013, herinneren ze zich nog goed. Mark weet het precies: “Toen zijn we begonnen met een keet bij Mika thuis.” Mika legt uit: “De meesten van ons kennen elkaar al vanaf de peuterspeelzaal. De rest is erbij gekomen via school en voetbal. We begonnen met een keertje bij mij, en dat werd al snel een vast iets.”
Frank herinnert zich die avonden levendig: “Vanaf ons 15e zaten we wekelijks bij Mika en later hier bij Tom.” Tom glimlacht terwijl hij vertelt: “Ik zat eerst in een andere vriendengroep in de keet. Ze kwamen af en toe langs, maar die andere groep verwaterde. Deze groep bleef bij elkaar, en ik kende ze al goed.”
De naam van de keet ontstond eigenlijk vanzelf. Mika legt uit: “Toen we begonnen, dronken we altijd halve liters, beugels dus. Daar komt de naam vandaan.” Frank lacht: “Zo konden we ook uit elkaar houden van wie welk bier was. Wij dronken de beugels en Mika’s vader de pijpjes.”
Geheime zender
De vriendengroep is inmiddels gemengd, met zowel jongens als meiden die graag aanschuiven. Laura vertelt: “Ik kwam hier wel eens met mijn vriendin Marieke. Na een paar keer langs te zijn geweest, ben ik blijven hangen.” Lieke, die door Mika erbij is gekomen, voegt toe: “We wonen samen.” Laura merkt op dat er in een gemengde groep vaak minder gedoe is dan in een groep met alleen meiden. “Ja, dat denk ik ook,” besluit Lieke lachend.
Wat de groep bij elkaar houdt, is niet alleen de keet zelf, maar ook hun gedeelde leven in de regio. “We wonen allemaal nog steeds in de buurt,” zegt Frank. Tom somt het op: “Lochem, Bathmen en alles wat ertussen zit.” Ondanks dat ze naar verschillende scholen gingen, bleef de verbinding sterk. Mika legt uit: “Voetbal en de keet zorgden ervoor dat we elkaar bleven zien.”
Mark vertelt dat ze samen naar feesten in de buurt gaan, naar het café, de kermis en evenementen zoals de trekkertrek in Lochem. “Toen we 18 waren en een rijbewijs konden halen, kwam corona, maar we hebben elkaar nog wel gezien, meestal bij de keet. De politie reed soms langs, maar we hadden de ramen afgeplakt zodat we konden blijven zitten.”
Geheime zender
Een opvallend hoekje in de keet is het zelfgetimmerde DJ-meubel. Deze staat er niet alleen voor de show, nemen wij aan? Frank: “Dat klopt. We gingen in de coronaperiode ook wel eens op bezoek bij geheime zenders in de buurt. Bijvoorbeeld bij RSC (Rietmolense Super Combinatie – LM). Daar hebben we nog steeds wel eens een feestje.” Tom vult enthousiast aan: “We hebben ook onze eigen geheime zender: ‘De 3 Musketiers’, en dan zenden we uit vanuit de keet. Waar de mast staat zeggen we niet. We nodigen dan ook andere zenders en ander volk uit.” Frank: “Er komt dan zo’n 40 à 50 man langs.”
Samen op pad
Buiten de keet zoeken ze elkaar regelmatig op, of het nu voor feesten of vakanties is. “We zijn al eens met de trekker op vakantie gegaan naar Dennenoord in Ommen,” zegt Mark. Frank lacht: “Ja, want dan kon de keet mee.” Tom en Mika delen verhalen over vakanties naar Albufeira en wintersport. “Wat we hier doen? Formule 1 kijken, en voordat we op pad gaan, komen we hier eerst om wat te drinken,” legt Mark uit. “Op zondagmiddag evalueren we de zaterdagavond hier in de keet.”
‘Rond goan’
Bepaalde jaarlijkse momenten zijn voor de groep tradities geworden. Mark vertelt over het ‘Carbid Knappen’ dat ze organiseren. Laura vult aan: “Op Nieuwsjaardag doen we aan ‘rond goan’. We gaan dan bij alle ouders langs om gelukkig nieuwjaar te wensen en om wat te eten en drinken.” Dat is een speciale dag voor de groep als geheel, maar ook voor Mark persoonlijk: “Ik rijd dan de trekker met veewagen. In die wagen staan banken, zodat iedereen kan zitten. Dat is het enige moment in het jaar dat ik de BOB ben.”
Voor elkaar klaar staan
Dat de groep meer is dan alleen gezelligheid, blijkt wanneer het even tegenzit. Mika vertelt: “Ooit heb ik een maand in het ziekenhuis gelegen. Toen kwamen ze iedere week op bezoek.” Mark heeft een ander treffend voorbeeld: “Stefan had ooit beide handen verbrand. Toen zijn we ook vaak langs gegaan. Niet alleen om te helpen, maar ook voor de gezelligheid en afleiding.” Frank besluit het gesprek: “We kunnen altijd een beroep op elkaar doen. We hebben ook veel handige mensen in de vriendengroep, dus als er een keer iets bij iemand thuis moet gebeuren, dan komt dat ook goed uit.”
Keet ’t Beugeltje bestaat uit: Mark Bakker, Mark Beuzel, Frank Hiddink, Mika Rattink, Stef Broekhuis, Stefan Braakman, Tom Hukker, Bart Hukker, Lars Heijink, Ruben Kleine Schaars, Isa Scholthof, Liza van der Meij, Laura Koeslag, Renate Markvoort en Lieke Krikken.
